Πέτρα Κουτούση, Περάσματα. Παλιές πόρτες
Με ασαφείς αναφορές στην αισθητική του μινιμαλισμού το έργο της εντάσσεται δυναμικά στον χώρο αφήνοντας ένα έντονο συναίσθημα απουσίας και σιωπής. Το βλέμμα διεισδύει και διαπερνά μέσα από το σκελετό κάθε πόρτας και εστιάζει στο τοπίο. Το πέρασμα από τη μία πόρτα στην άλλη σε συνδυασμό με τη φύση δίνει έναν τόνο ποιητικό και μια αισθητική γαλήνης και ηρεμίας.
Με ασαφείς αναφορές στην αισθητική του μινιμαλισμού το έργο της εντάσσεται δυναμικά στον χώρο αφήνοντας ένα έντονο συναίσθημα απουσίας και σιωπής. Το βλέμμα διεισδύει και διαπερνά μέσα από το σκελετό κάθε πόρτας και εστιάζει στο τοπίο. Το πέρασμα από τη μία πόρτα στην άλλη σε συνδυασμό με τη φύση δίνει έναν τόνο ποιητικό και μια αισθητική γαλήνης και ηρεμίας.
*Το κείμενο είναι από το ταμπελάκι που συνοδεύει το έργο.
ΣΟΣΤΑ τα βρόμικα νερά απω τους βόθρους περνούν ενδιάμεσα της πόρτες ΜΑ δεν ντρεπόμαστε αντί να γραφωμε για της βρομιές .προσπαθουν να της σκεπάσουν με Τα απόνερα δεν καταλάβενο δεν εδιαφερετε κανενας ΤΟΣΕΙ ΒΟΥΒΑΜΑΡΑ ΑΠΙΣΤΕΦΤΩ
ΑπάντησηΔιαγραφή