 |
| Ένα μωσαϊκό σμιλευμένο από τον αέρα και το κύμα στο Αγιο Παραπόρτι που όλα τα εξαγνίζει. |
Σήμερα το Παραπόρτι είναι γαλήνιο και ίσα-ίσα το αεράκι ρυτιδώνει τα αγαπημένα νερά. Είμαστε κάθε κόκκος από την ατέλειωτη άμμο, είμαστε κάθε φύσημα τ' ανέμου, κάθε κύμα που σκάει πάνω στα βότσαλα. Εδώ οι σκέψεις ακολουθούν τον αέρα, φεύγουν μακριά στον γαλανό ορίζοντα και χάνονται. Δεν θέλουμε τίποτα μας, φτάνει ένα καυτό βότσαλο στην παλάμη σαν μοναδική περιουσία. Υπερβολές ενός καλοκαιριού που σβήνει και μόνο η υπόσχεση: "του χρόνου να είμαστε καλά" μοιάζει να είναι σημαντική πέρα και πάνω από τις έννοιες αυτής της υπέροχης μοναδικής ζωής που σαν δώρο μας δόθηκε... άπαξ.