Λεμονάκι μυρωδάτο από Ανδριώτικο μπαξέ

Λεμόνια στοιβαγμένα στο δρόμο για το Κάτω χωριό 

Παλιά το "κόψιμο" των λεμονιών ήταν μια μεγάλη διαδικασία που ήθελε πολλά χέρια. Ολοι συμμετείχαμε στο μάζεμα του λεμονιού που ήταν τότε για τις οικογένειες ένα βασικό εισόδημα. Για τους ναυτικούς ήταν το "επιπλέον" το plus. Εφτιάχναν έτσι με τα λεφτά του λεμονιού μια κάμαρη παραπάνω, σουβάντιζαν μια άλλη, επιδιόρθωναν ένα δώμα. Σιγά-σιγά οι καλλιέργειες ατόνησαν, κάποιες λεμονιές ξεριζώθηκαν... όμως ακόμη υπάρχουν λεμόνια και στοιβαγμένα περιμένουν να οδηγηθούν στην κατανάλωση. Να θυμίσω πως το Ανδριώτικο λεμόνι είναι ονομαστό για το άρωμα της φλούδας του και κάποτε περιζήτητο! Ολα έχουν πολύ χυμό, δεν είναι ίδια σε μέγεθος λες και τα έχει βγάλει μηχανή και φυσικά τα περισσότερα Ανδριώτικα λεμόνια προέρχονται από τα Λειβάδια και τους μπαξέδες. Παλιά στα βαπόρια, που έκαναν πολλές ώρες να φτάσουν στον προορισμό τους, οι γυναίκες κρατούσαν ένα λεμόνι στη χούφτα τους, λίγο-λίγο με το νύχι έξυναν την φλούδα και το άρωμα ανανέωνε την πνιγηρή ατμόσφαιρα του βαποριού. Δεν υπήρχε περίπτωση μια οικογένεια να φύγει από το νησί χωρίς να κουβαλά λίγα λεμόνια μαζί της. Λεμονάκι Ανδριώτικο λοιπόν!