Έαρ έλα

Φωτογραφία: Μαρία Λαμπριάδου

Έαρ έλα. Συνένοχος αφού είσαι. Κοίτα:

Τι βαθύ πράσινο τώρα τους ώμους της καλύπτει

και πώς εκείνος την κοιτάζει! Πως ύστερα που πάλεψε

να βγει μεσ’ απ’ τους ανθώνες

ένα θάμβος μωβ τους αναρπάζει…

Έαρ Έλα, «Τα ελεγεία της οξώπετρας» Οδυσσέας Ελύτης