Καλοκαίρι

Χωρίς να το ηξεύρω, ήμην ευτυχής. Την τελευταίαν φοράν οπού εγεύθην την ευτυχίαν ήτον το θέρος εκείνο του έτους...

Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, Όνειρο στο κύμα

www.mikrosapoplous.gr/extracts/papad_oneiro_sto_kyma.html

Το καλοκαίρι είναι "όνειρο στο κύμα" είναι γυμνά πόδια που βρέχονται στη θάλασσα, ελαφριά ρούχα και καπέλα που τα σκορπά ο αέρας, είναι μικροί περίπατοι το βράδυ σε δρόμους που μυρίζουν γιασεμιά, τσιμπολογήματα μεζέδων κάτω από τον παχύ ίσκιο των μουριών. 

Το καλοκαίρι είναι η εποχή της βραδύτητας, της νωχέλειας, της ησυχίας.  Το καλοκαίρι είναι ένα ξυπόλυτο παιδί που παίζει με το κύμα.

Καμμιά γευστική απόλαυση δεν συγκρίνεται με τη νοστιμιά ενός κομμένου αγγουριού μετά το μπάνιο, μιας φέτας καρπούζι με λίγο τυρί τ' απόγευμα. 

Το καλοκαίρι επίσης δεν χρειάζεται πολλές-πολλές ανέσεις, η ομορφιά του είναι ακριβώς στην προτροπή να "βγούμε έξω" και να ξαναγίνουμε, ο καθένας στο μέτρο του δυνατού, παιδιά!

Επιστροφή στην απλότητα ή νοσταλγία σε έναν κόσμο που έχει πάψει να είναι απλός; Ας κάνει ο καθένας μας ότι καταλαβαίνει. 

Προσωπικά παρακαλώ να μην τελειώσουν οι ήσυχες μέρες, μη χάσω το ονειρεμένο Παραπόρτι! {που θα το χάσω μιας και ο καιρός χαλά}