Στην ανακοίνωση του Συλλόγου Λειβαδίων:
ΤΟ ΧΩΡΙΌ ΜΑΣ ΘΕΛΕΙ ΤΑ ΣΤΕΚΙΑ ΤΟΥ ΑΝΟΙΧΤΑ!!
www.androslivadia.gr/2026/09/blog-post_443.html
απαντά η Χαρά Καλογερά. {Το κείμενο μπορείτε να διαβάστε στο προφίλ της Χαράς στο Facebook}
Δημοσιεύω εδώ μια εκδοχή "στρογγυλεμένη" σύμφωνα με τον χαρακτήρα και την καλή λειτουργία της ιστοσελίδας μου. Επίσης πιστεύω πως πρέπει να γνωρίζουμε όλες τις πλευρές για να σχηματίσουμε σωστή άποψη.
ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ
Αγαπητοί συντοπίτες μου,
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο ίδιο χωριό με εσάς. Συνεχίζω να παραθερίζω στην πατρική μου οικία και να επισκέπτομαι την γενέτειρά μου όσο συχνότερα μπορώ.
Επί δεκαετίες δεν ενοχλήθηκα και δεν διαμαρτυρήθηκα για τη λειτουργία παρακείμενου καταστήματος εστίασης, ανεχόμενη καλόπιστα τις όποιες οχλήσεις μπορεί να συνεπάγεται η λειτουργία αυτή. Πιστεύω ότι όλοι οφείλουμε να συνυπάρχουμε στον τόπο μας. Κάτοικοι, επιχειρηματίες, παραθεριστές. Είμαι η πρώτη που θέλω το χωριό μας να παραμείνει ζωντανό.
Υπό τον απαράβατο όμως όρο – κανόνα του εκατέρωθεν σεβασμού των κανόνων δικαίου και των συνταγματικώς κατοχυρωμένων δικαιωμάτων μας. Μόνο έτσι η κοινωνία μας θα είναι ευνομούμενη.
Δυστυχώς όμως τα παραπάνω προφανώς ισχύουν μόνο για εμένα και την οικογένειά μου.
Η κατάσταση που κλήθηκα να αντιμετωπίσω το φετινό καλοκαίρι με την έλευση μου στο πατρικό μου σπίτι ήταν δύσκολη καθώς η καμινάδα της εν λόγω επιχείρησης είχε μετακινηθεί με αποτέλεσμα μυρωδιές και αναθυμιάσεις να καθιστούν την παραμονή στο σπίτι μας αφόρητη.
Οι προσπάθειές μου να επιλυθεί το πρόβλημα με διάλογο, απέτυχαν παταγωδώς.
Αν αύριο συμβεί το ίδιο στο δικό σας σπίτι, με προοπτική να διαιωνίζεται αυτή η κατάσταση, δεν θα διαμαρτυρηθείτε; Απλώς θα εγκαταλείψετε το σπίτι σας και θα φύγετε;
Το ερώτημα αυτό είναι ρητορικό βέβαια. Όλοι γνωρίζουμε εκ των προτέρων την απάντηση.
Το μόνο που έκανα είναι να αιτηθώ αρμοδίως την προστασία των συνταγματικώς κατοχυρωμένων δικαιωμάτων εμού και της οικογένειάς μου, την προστασία της ιδιοκτησίας μου και την τήρηση των νόμων και φυσικά δεν ΑΠΟΛΟΓΟΥΜΑΙ για αυτό.
Όλοι θέλουμε να διατηρηθεί η εν λόγω επιχείρηση και γι’ αυτό την έχουμε στηρίξει έμπρακτα, δείχνοντας όλα αυτά τα χρόνια καλοπροαίρετη ανοχή. Αλλά ας σεβαστεί κι εκείνη τους γείτονές της, όταν η ενόχληση που προκαλεί συνειδητά ξεπερνά τα όρια της ανοχής. Αυτό επιβάλλουν οι κανόνες καλής γειτονίας και οι νόμοι.
Θα ήταν φρόνιμο να ακουστεί και η άλλη πλευρά, πέραν της επιχειρήσεως.
Παράλληλα τίθεται το ερώτημα «Γιατί δεν μετακινείται η καμινάδα στη θέση όπου βρισκόταν προηγουμένως καθώς έτσι εικάζεται, ότι πιθανόν να αδιαφορεί για το ότι γίνεται το καλοκαίρι αβίωτο για τους γείτονές της;
Εκτιμητέα θα ήταν μια απάντηση στο άνωθεν ερώτημα.