Φυσάει δυνατός βοριάς στην Άνδρο

Φυσάει δυνατός βοριάς, δεν θυμάμαι ποτε ξεκίνησε να φυσάει, τις τελευταίες μέρες νομίζω πως κάθε μέρα φυσάει πιο πολύ. Το φθινόπωρο φέτος ήρθε κανονικά σαν... φθινόπωρο μόνο που εμείς έχουμε ξεχάσει πως πάει η λογική σειρά των εποχών. Κάπως έτσι πάει... με φουρτούνες και μποφόρια.

{οι φωτογραφίες βγήκαν μαζί με την παιδική μου φίλη Βούλα Μαρμαρά που είχε την ιδέα}

Δίπλα στο "ΞΕΝΙΑ" προς Πλακούρες

Τα κύματα έχουν κάνει κατάληψη στην παραλία.. εκεί που πριν λίγες μέρες πατούσαμε με γυμνά πόδια στην άμμο. 

Το λιμάνι της Χώρας, άδειο, μόνο τα τρέιλερ μένουν αμετακίνητα. 

Πίσω από το "Remezzo" τα κύματα χορεύουν

Ο Τουρλίτης ταξιδεύει στα κύματα.

«Τα κύματα έσπασαν κι άπλωσαν τα νερά τους με ταχύτητα πάνω στην ακτή. Ένα μετά τα’ άλλο μαζεύονταν κι έπεφταν. Και καθώς έπεφταν δυνατά, ο αφρός τους τιναζόταν πάλι πίσω. Τα κύματα είχαν βαθυγάλανο χρώμα, εκτός από την πλάτη τους, που είχε φως σε σχήμα διαμαντιού, το οποίο δίπλωνε όπως διπλώνουν οι μύες των μεγάλων αλόγων, καθώς κινούνται. Τα κύματα έπεσαν. Τραβήχτηκαν κι έπεσαν πάλι, όπως ο γδούπος ενός μεγάλου θηρίου που ποδοπατάει». 

«Τα κύματα» της Βιρτζίνια Γουλφ / Μετάφραση Άννα Βασιάδη / Εκδόσεις συρτάρι