Κάποτε στον... ποταμό!

Οι περισσότεροι από εμάς (40+) έχουμε σόγια που ζουν στην Αμερική. Όταν ήμασταν παιδιά τα καλοκαίρια γεμάτοι περιέργεια περιμέναμε τους συγγενείς μας. Τους καλωσορίζαμε, που αλλού στον ποταμό και όταν έφτανε η ώρα της αναχώρησης πάλι στον ποταμό τους λέγαμε το αντίο. Για τους μεγάλους ήταν στιγμές συγκίνησης, για μας τα παιδιά γέλιο, παιχνίδι μαζί με τα ξαδέλφια μας και άπειρες τσουλήθρες στα μπακάλια του γεφυριού. Μια τέτοια στιγμή στο χρόνο έχει «αιχμαλωτίσει» αυτή εδώ η φωτογραφία. Πάνω στο παλιό γιοφύρι του ποταμού η θεία Πάτρα με τον Βασίλη, τα αδέλφια της Μήτσος, Όλγα, Μαρία, ο Μιχάλης με την Βιολέτα, η θεία Ερήνη, η Διαμάντη, οι γονείς μου και εγώ… κάτω από τον καυτό ήλιο κοιτάμε ζαλισμένοι το φακό… 1970. Κλείστε τα μάτια, πόσες παρόμοιες σκηνές θυμάστε;