Απογευματινός καφές ή Λειβαδιανό όνειρο;

Μετά από μια σκληρή μέρα δουλειάς γυρίζω σπίτι, το υπερ-μετρό γεμάτο κόσμο στέκομαι όρθια, νοιώθω κουρασμένη, ζεσταίνομαι, ζαλίζομαι δεν βλέπω την ώρα να φτάσω. Ευτυχώς το ταξίδι είναι σύντομο και σε 50 λεπτά επιτέλους φτάνω εξουθενωμένη σπίτι, κάνω μπάνιο, φτιάχνω μια φραπεδιά και ανεβαίνω γρήγορα τα σκαλιά μέχρι την αυλή της Βούλας. Ο ήλιος είναι πάνω από τον Πιτροφό, η Χώρα ξεθωριασμένη. Το χορτάρι στον κήπο θέλει κόψιμο, φυσά δροσερό αεράκι, ρουφώ μια γουλιά και τεντώνομαι τεμπέλικα. Τελικά όλα είναι υπέροχα, δούλεψα το πρωί στο Χαλάνδρι μα τώρα τ' απόγευμα απολαμβάνω στα Λειβάδια τον καφέ μου... Όνειρο; Για την ώρα σίγουρα όνειρο! Ομως ποιος ξέρει σε λίγα χρόνια;

Φωτογραφία Korina