 |
| Φωτογραφία: Ελένη Σαλουβάρδου |
... και η αγωνία για τους κτίστες που λιγοστεύουν. Τα ντουβάρια έχουν το χάρισμα της "αιωνιότητας", αλλά τίποτα δεν μένει αιώνιο. Η δουλειά του κτίστη είναι μια από τις πιο γοητευτικές και μαστόρικες δουλειές, "να μιλάς με τις πέτρες", να ψάχνεις στο σωρό για να διαλέξεις τη σωστή, να βρίσκεις τα "νερά της", να μετράς με τις ώρες. Τα τελευταία χρόνια έχουν χαθεί οι μάστορες και τα νέα ντουβάρια έχουν παραδοθεί στα μαστόρια που κολλάνε τις πέτρες με τσιμέντα. Μα η πέτρα μόνο με πέτρα σμίγει. Νοσταλγοί του παρελθόντος λοιπόν ας θαυμάσουμε ακόμη μια φορά την κληρονομιά μας και όταν πέσει το δικό μας ντουβάρι σίγουρα θα βρούμε κάποιον που με λίγο μπετουδάκι θα φτιάξει ένα ωραιότατο τοίχο... για ν' αντέξει στη διάρκεια του δικού μας βίου. Μετά; "Δε βαριέσαι καημένε... "
Μεγάλη λατρεία με τις ξερολιθιές, σήμερα το πρωί είδα τη φωτογραφία της Ελένης και φούντωσα. Κάθε φορά που βλέπω αμασά να "σηκώνεται" κοιτώ να βρω το μπετουδάκι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ καθένας και οι εμμονές του, χωρίς αυτές όλοι θα είμασταν ίδιοι και απαράλλαχτοι. Α πα πα με τίποτα.
Καλή σας μέρα. Αύριο... αύριο θα είμαι εκεί που ανήκω, στο πιο σίγουρο σημείο του κόσμου: στο σκαλοπάτι μου.
Καλημέρα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑύριο Boul boul θα είσαι στη δροσιά, στην ησυχία και στο Παραπόρτι που σήμερα είναι ένα με τον ουρανό!!
yiasas ap to zesto nj.
ΑπάντησηΔιαγραφήblepo tin camera sto liopessi gabrio pou kanoun mbanio kai mou erxete na klapso.aaaaaaa.
allodapi sorry pou den eirtha ston nimborio extes, eixa pai yia tis katsikes na armekso. xa xa
koulouritiaaaaaaaaa
efxome na pernas orea.
pios pai stin andro kai den pernai orea.