Κάτω από ένα αλμυρίκι*

Με χτυπάει μια ζέστη αραχνοΰφαντη

ένα μπλε που μυρίζει ανάσα πεταλούδας

Απαλοί κόκκινοι λόφοι ακριβώς όπως μες στη ζωή μου.

Είναι τόση η ομοιότητα, που δεν ξέρω αν είναι αληθινή κείνη η

λευκή οπτασία του νέου που περνάει, κρατώντας ένα μικρό καράβι,

τους αιθέρες και μόλις αγγίζει τις κορυφές, ή απλώς εγώ έχω τόσο

πολύ αποξενωθεί από τις συγκινήσεις, που ξαναβρίσκει ο εξωτε-

ρικός κόσμος την ισορροπία του και την ομαλή του διάταξη.

 Ο. Ελύτης,  ημερολόγιο ενός αθέατου Aπριλίου, ύψιλον/βιβλία 1984

* Στο Παραπόρτι που ποτέ δεν πρόκειται να γίνει πλαζ, ποτέ δεν θα μπει ομπρέλα-ξαπλώστρα-φρέντο-κορώνα, παγωτά-κλάμπ σάντουϊτς, τηγανητή πατάτα. Δεν φυσά, αλλά μπορεί την επόμενη ώρα να φυσήξει...